حسین افشین، معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانشبنیان رئیسجمهور، در حاشیه یک رویداد فناوری در جمع خبرنگاران، به تشریح برنامههای راهبردی این معاونت برای دهه آینده، بازتعریف مفاهیم بنیادی زیستبوم نوآوری، تغییر ریل حمایتی دولت از هستههای پراکنده به زنجیرههای متصل و دستاوردهای اخیر دولت چهاردهم در حوزههای فناوریهای نوظهور پرداخت.
وی با تبریک بیستمین سالگرد تأسیس معاونت علمی و گذشت دو دهه از تلاشهای انجامشده برای شکلگیری اجزای اکوسیستم دانشبنیان، بر ضرورت برنامهریزی برای دهه آینده تأکید کرد و گفت: آنچه امروز مطرح شد، ارتباطی به گذشته ندارد و کاملاً معطوف به آینده است؛ چرا که معتقدیم ریلگذاری ما در این حوزه باید دستخوش تغییر شود. با توجه به چشمانداز دنیای آینده، ما ناگزیر به سرمایهگذاری ویژه در بخش "معاونت فردا" هستیم.
مرزبندی میان «فناوری»، «نوآوری» و «قابلیت»
معاون علمی رئیسجمهور با تبیین معماری آینده این معاونت، به تعریف سه واژه کلیدی «فناوری»، «نوآوری» و «قابلیت» پرداخت و تشریح کرد: زمانی که یک محصول را تولید میکنید، شما صاحب فناوری هستید؛ یعنی با استفاده از ابزار دانشی، فکر و ایده خود را به محصول تبدیل کردهاید. اما این فناوری لزوماً به خودی خود منجر به ایجاد قدرت، ثروت و اثرگذاری اجتماعی و اقتصادی نمیشود.
وی ادامه داد: اگر توانستید این محصول فناوری را به یک ارزش اقتصادی و اجتماعی تبدیل کنید—به گونهای که مردم بتوانند آن را بخرند، در دسترس عموم قرار گیرد، ارزانقیمت باشد، خدمات عمومی ارائه دهد و دارای توجیه اقتصادی باشد—در این صورت "نوآوری" رخ داده است. در یک کلمه، نوآوری یعنی تبدیل فناوری به ارزش و کسب موفقیت.
وی در ادامه با تأکید بر مفهوم «قابلیت» به عنوان هدف غایی معاونت علمی افزود: اگر ما بتوانیم این موفقیت را تکرارپذیر و پایدار کنیم، توانستهایم "قابلیت" ایجاد کنیم. هدف ما در معماری آینده، تولید قابلیت است؛ زیرا این قابلیت است که برای کشور اقتدارآفرین خواهد بود.
دیدگاه خود را بنویسید