به نقل از صندوق بینالمللی پول؛ بزرگترین اختلال وارد بر بازار جهانی نفت در چند دههٔ اخیر، میبایست به جهشی چشمگیر در سطح قیمتها منجر میگردید؛ لیکن، با وجود افزایش ناگهانی قیمتها در روزهای آغازین منازعه در خاورمیانه، بهزودی نرخ نفت خام در دامنهای بین 90 تا 100 دلار به ازای هر بشکه تثبیت شد که به مراتب پایینتر از سطوح مورد پیشبینیِ اغلب ناظران بود. پرسش اساسی آن است که چه عاملی از صعود بیشتر قیمتها ممانعت به عمل آورد؟ پاسخ آن است که مجموعهای از عوامل، ضربه اولیه را تعدیل کردند؛ با این حال، بخش عمدهای از این ظرفیت تعدیلکننده، هماکنون به پایان رسیده است.
حذف 20 میلیون بشکه نفت
دلایل متعددی حکایت از آن دارد که قیمت نفت میبایست به سطوحی فلجکننده صعود میکرد. وقوع جنگ، عملاً به تعطیلی تنگهٔ هرمز انجامید و بدینترتیب، روزانه بالغ بر 20 میلیون بشکه نفت خام و فرآوردههای نفتی که معادل یکپنجم مصرف جهانی میباشد، از چرخهٔ عرضه خارج گردید. تولیدکنندگان حوزهٔ خلیجفارس، حداکثر توان خود را برای بهکارگیری مسیرهای جایگزین بهکار گرفتند: عربستان سعودی انتقال نفت خود را از طریق خط لوله به بندر ینبع در کرانهٔ دریای سرخ تسهیل نمود و امارات متحدهٔ عربی نیز بندر فجیره، واقع در خارج از محدودهٔ تنگه، را تا مرز ظرفیت عملیاتی خود بهکار گرفت. با این وصف، راهکارهای مذکور تنها بخش ناچیزی از حجم عظیم نفتِ خارجشده از مدار عرضه از طریق تنگهٔ هرمز را جبران نمودند.
علاوه بر نفت خام، حجم تولید فرآوردههای نفتی در منطقهٔ خلیجفارس دچار افت قابلتوجهی گردید که بیشترین تأثیر آن معطوف به گازوئیل و سوخت جت بوده است؛ فرآوردههایی که منطقهٔ یادشده، سهمی معادل 10 درصد از عرضهٔ جهانی آنها را به خود اختصاص میدهد.
دیدگاه خود را بنویسید