در جنوب سیستان و بلوچستان، جایی میان باغهای سرسبز زرآباد و نخلستانهای ساحلی مکران، محصولی برداشت میشود که سالهاست بخش مهمی از بازار میوه کشور را تأمین میکند، موزی که از دل باغات این منطقه راهی استانهای مختلف میشود و نام سیستان و بلوچستان را بهعنوان بزرگترین تولیدکننده موز ایران بر سر زبانها انداخته است، اما پشت این موفقیت، واقعیتی نهفته است که کمتر مورد توجه قرار گرفته؛ واقعیتی بهنام «خامفروشی» و از دست رفتن بخش بزرگی از ارزش افزوده محصولی که میتواند موتور محرک اقتصاد جنوب شرق کشور باشد.
امروز بسیاری از کارشناسان معتقدند آینده صنعت موز در سیستان و بلوچستان دیگر تنها به افزایش سطح زیر کشت وابسته نیست، بلکه به تکمیل زنجیره ارزش، توسعه صنایع تبدیلی و استفاده از ظرفیتهای مغفول این محصول گره خورده است؛ ظرفیتی که میتواند هزاران شغل جدید ایجاد کند، ارزآوری قابلتوجهی بههمراه داشته باشد و وابستگی کشور به واردات را کاهش دهد.
اخبار بلوچستان ,
قطب موز ایران در جنوبشرق
سیستان و بلوچستان اکنون مهمترین تولیدکننده موز کشور محسوب میشود. شرایط اقلیمی ویژه، دمای مناسب، تابش مطلوب آفتاب و دسترسی به منابع آبی، این استان را به یکی از معدود مناطق مستعد تولید موز در ایران تبدیل کرده است.
ابراهیم سابکی، عضو هیئت علمی و معاون پژوهشی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی بلوچستان، در گفتوگو با خبرنگار تسنیم میگوید سالانه حدود 300 هزار تن موز در سیستان و بلوچستان تولید میشود؛ رقمی که جایگاه استان را بهعنوان قطب اصلی تولید این محصول در کشور تثبیت کرده است، اما نکته قابلتأمل اینجاست که تقریباً تمام این میزان تولید بهصورت تازهخوری مصرف میشود و سهم صنایع فرآوری از این بازار بسیار ناچیز است،
در واقع بخش عمده موز تولیدی بدون آنکه وارد چرخه صنایع تبدیلی شود، مستقیماً راهی بازار مصرف میشود؛ موضوعی که موجب از دست رفتن فرصتهای اقتصادی گسترده برای استان شده است.
دیدگاه خود را بنویسید