شیوع ویروس کرونا در دهه 90، تلنگری جدی به صنعت نشر ایران بود؛ صنعتی که پیش از آن نیز با چالشهای متعدد دست و پنجه نرم میکرد، به یکباره در شرایطی قرار گرفت که امکان فروش خود را تا حد زیادی از دست داد. این تلنگر و شرایط جدیدی که در دوران پساکرونا برای تمام کسب و کارها ایجاد شد، صنعت نشر ایران و همچنین مخاطبان فارسیزبان را به سمت استفاده از فضاهای جدید نشر سوق داد؛ فضاهایی که تا پیش از این رقیب شمرده میشد، به یکباره با تغییر رویه هر دو سوی ماجرا- یعنی مخاطب و ناشر- به بستری جدید برای توسعه کسب و کار و مطالعه تبدیل شد.
استفاده از ظرفیتهای نشر الکترونیک طی سالهای پس از شیوع کرونا، با رشد چشمگیری در جهان روبرو بود. این مسئله برای نشر ایران که معمولاً شیوه سنتی چاپ و نشر را بر دیگر روشهای جدید ارحج میداند، یک گام رو به جلو محسوب میشود. اقبال ناشران به نشر الکترونیک و استفاده از ظرفیتهای جدید، در نهایت منجر به ارائه عناوین بیشتر در این قالب و افزایش تعداد کاربران پلتفرمهای فعال در این حوزه بود. گویی نشر الکترونیک که پیش از این به عنوان مرجع درجه دوم برای تهیه کتاب به شمار میآمد، به یکباره از حاشیه به متن وارد شد.
40 درصد از مردم ایران مصرفکننده کتاب الکترونیک
علی محمدپور، دبیر انجمن ناشران دیجیتال، درباره رشد استفاده از این ظرفیت جدید در میان مخاطبان ایرانی میگوید: طبق آخرین پیمایش وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی که توسط پژوهشگاه فرهنگ و ارتباطات انجام شده، حدود 40 درصد از مردم ایران کتاب الکترونیک مصرف میکنند و 30 درصد صرفاً از کتاب الکترونیک (چه متنی و چه صوتی) استفاده میکنند. همچنین روزانه حدود 70 دقیقه از حضور مردم در فضای مجازی به جستجو و مطالعه مقالات و محتوای علمی و آموزشی اختصاص مییابد. همه اینها نشان میدهد که رفتار یادگیری مردم به سمت فضای مجازی سوق پیدا کرده و مطالعه کتاب نیز به سمت کتاب الکترونیک و صوتی در حرکت است.
دیدگاه خود را بنویسید