تصور کنید چند دهه بعد، سالمندی هستید که در خانهای تنها زندگی میکنید؛ فرزندی ندارید یا تنها فرزندتان به دلیل اشتغال، ازدواج یا زندگی در شهری دیگر، امکان مراقبت روزانه از شما را ندارد.
کارشناسان معتقدند اگر روند کنونی کاهش فرزندآوری ادامه یابد، چنین تصویری دیگر یک سناریوی فرضی نخواهد بود، بلکه به واقعیتی برای جامعه ایران تبدیل میشود.
تازهترین آمارهای اعلامشده از سوی دبیر ستاد ملی جمعیت نشان میدهد کاهش موالید در کشور تنها به افت کلی تعداد تولدها محدود نیست، بلکه تولد فرزندان اول، دوم و سوم نیز نسبت به سال گذشته با کاهش قابل توجهی مواجه شده است؛ آماری که از تشدید روند سالمندی جمعیت و کوچکتر شدن خانوادههای ایرانی حکایت دارد.
بر اساس این آمارها که مرضیه وحید دستجردی اخیراً به تسنیم اعلام کرده، تعداد تولد فرزندان اول از حدود 348 هزار مورد در سال 1403 به حدود 320 هزار مورد در سال 1404 رسیده و بیش از 8 درصد کاهش یافته است. همچنین تولد فرزندان دوم از حدود 355 هزار مورد به حدود 315 هزار مورد کاهش یافته که افتی بیش از 11 درصد را نشان میدهد. تولد فرزندان سوم نیز از حدود 181 هزار مورد در سال 1403 به حدود 164 هزار مورد در سال 1404 رسیده و بیش از 9 درصد کاهش را ثبت کرده است.
کاهش همزمان تولد فرزند اول، دوم و سوم زنگ خطر سالمندی جمعیت و کوچکتر شدن خانوادههای ایرانی را بیش از گذشته به صدا درآورده است.
کارشناسان جمعیتی هشدار میدهند یکی از مهمترین پیامدهای این روند، افزایش شمار سالمندان تنهایی است که در سالهای آینده از حمایت خانوادگی کافی برخوردار نخواهند بود. کاهش تعداد فرزندان به معنای کاهش شبکه مراقبتی خانوادههاست؛ موضوعی که میتواند مسئولیت نگهداری از سالمندان را بیش از گذشته متوجه دولت و نظام سلامت کند.
افزایش نیاز به خدمات درمانی، مراقبتهای طولانیمدت، مراکز نگهداری سالمندان، خدمات مراقبت در منزل و حمایتهای پزشکی و رفاهی از جمله پیامدهای قابل پیشبینی تداوم کاهش فرزندآوری و رشد سالمندی است.
دیدگاه خود را بنویسید